Brak zębów 6 i 7, czyli pierwszego i drugiego trzonowca, to sytuacja, która znacząco wpływa na funkcjonowanie całego układu żucia. Choć luki te są niewidoczne z przodu, ich obecność uruchamia lawinę negatywnych zmian w jamie ustnej. Dowiedz się, dlaczego nie wolno lekceważyć tego problemu i jakie są metody jego rozwiązania.
Dlaczego tracimy zęby trzonowe?
Jaka jest przyczyna braku zębów 6 i 7? Utrata szóstego i siódmego zęba jest najczęściej wynikiem zaawansowanej próchnicy, która jest główną przyczyną ekstrakcji u dorosłych. Te zęby, ze względu na swoją budowę anatomiczną – liczne bruzdy i guzki – są bardziej podatne na gromadzenie się płytki nazębnej i trudniejsze w dokładnym czyszczeniu.
Drugim istotnym powodem są choroby przyzębia, czyli paradontoza, prowadzące do zaniku kości i rozchwiania zębów. Nie można również zapominać o urazach mechanicznych, niepowodzeniach w leczeniu kanałowym czy pionowych pęknięciach korzeni, które także mogą skutkować koniecznością usunięcia tych ważnych zębów.
Funkcje zębów 6 i 7 w jamie ustnej
Zęby szósty i siódmy, należące do grupy zębów trzonowych, odgrywają kluczową rolę w procesie żucia. Ich szerokie i płaskie powierzchnie są idealnie przystosowane do rozdrabniania i miażdżenia pokarmu, co jest pierwszym i niezbędnym etapem trawienia. Są one głównymi zębami roboczymi w jamie ustnej. Ponadto stanowią tak zwaną strefę podparcia dla zgryzu, utrzymując prawidłową wysokość zwarcia. Ich obecność zapobiega przeciążeniu zębów przednich oraz stawów skroniowo-żuchwowych, zapewniając stabilność całego układu stomatognatycznego.
Konsekwencje braku zębów 6 i 7
Brak zębów 6 i 7, określany jako brak skrzydłowy, pociąga za sobą poważne konsekwencje. Przede wszystkim dochodzi do upośledzenia funkcji żucia po stronie, gdzie występuje luka. Pacjent intuicyjnie zaczyna gryźć drugą stroną, co prowadzi do jej przeciążenia i szybszego ścierania się zębów. Ząb przeciwstawny, pozbawiony kontaktu, zaczyna wysuwać się z zębodołu (tzw. objaw Godona). Z kolei zęby sąsiadujące z luką przechylają się w jej kierunku, co prowadzi do powstawania nieprawidłowych kontaktów międzyzębowych i problemów ze zgryzem. Taka sytuacja sprzyja powstawaniu ognisk próchnicy.
Jak brak zębów trzonowych wpływa na twarz?
Pomimo tego, że brak zębów 6 i 7 nie jest widoczny w uśmiechu, ma on realny wpływ na estetykę twarzy. Utrata podparcia w bocznych odcinkach łuków zębowych prowadzi do stopniowego obniżania się wysokości zwarcia. To z kolei powoduje skrócenie dolnego odcinka twarzy, co może prowadzić do powstawania lub pogłębiania się zmarszczek i bruzd w okolicy ust i nosa.
W dłuższej perspektywie może to skutkować zmianą rysów twarzy, nadając jej starszy wygląd. Dochodzi również do zaniku kości w miejscu po usuniętych zębach, co dodatkowo pogarsza warunki do przyszłego leczenia.
Sposoby uzupełnienia braku zębów 6 i 7
Najbardziej optymalnym i przewidywalnym sposobem na uzupełnienie braku zębów 6 i 7 jest leczenie implantologiczne. Polega ono na wszczepieniu w kość tytanowych implantów, które zastępują korzenie zębów. Po okresie integracji z kością, na implantach mocuje się korony porcelanowe, które idealnie naśladują wygląd i funkcję naturalnych zębów. Taka metoda pozwala uniknąć szlifowania zdrowych, sąsiednich zębów, co jest konieczne w przypadku mostów protetycznych. Implanty zapobiegają również zanikowi kości. Jest to rozwiązanie stałe, zapewniające najwyższy komfort i estetykę.
Czy most protetyczny jest dobrą alternatywą?
W sytuacji, gdy brakuje siódemki, ale obecna jest ósemka, teoretycznie możliwe jest wykonanie mostu protetycznego. Wymaga to jednak oszlifowania zdrowego zęba piątego i ósmego, które stają się filarami dla mostu. Jednak w przypadku braku skrzydłowego, czyli braku siódemki i ósemki, wykonanie tradycyjnego mostu jest niemożliwe z powodu braku ostatniego filaru. Wszelkie próby wykonania tak zwanych mostów jednobrzeżnych lub wiszących są rozwiązaniami bardzo ryzykownymi, prowadzącymi do przeciążenia i utraty zęba filarowego. Dlatego w przypadku braku zębów 6 i 7 implanty są rozwiązaniem z wyboru.
Proces leczenia implantologicznego krok po kroku
Leczenie rozpoczyna się od szczegółowej diagnostyki, w tym tomografii komputerowej, która pozwala ocenić ilość i jakość kości. Sam zabieg wszczepienia implantów jest przeprowadzany w znieczuleniu miejscowym i jest bezbolesny. Następnie następuje okres osteointegracji, czyli zrastania się implantu z kością, który trwa zazwyczaj od 3 do 6 miesięcy. Po tym czasie pobierane są wyciski, a w laboratorium protetycznym wykonywane są korony.
Ostatnim etapem jest przykręcenie lub zacementowanie koron na implantach. Cały proces, choć rozłożony w czasie, daje trwały i satysfakcjonujący efekt.
Koszty i trwałość leczenia
Leczenie implantologiczne jest bardziej kosztowne niż tradycyjne rozwiązania protetyczne, ale jest to inwestycja w zdrowie i komfort na wiele lat. Na całkowity koszt składają się cena implantów, łączników, koron oraz zabiegów chirurgicznych. Warto jednak pamiętać, że prawidłowo wykonane i pielęgnowane implanty mogą służyć pacjentowi do końca życia. Regularne wizyty kontrolne i dbałość o higienę jamy ustnej są kluczowe dla utrzymania długotrwałych efektów leczenia. Uniknięcie konsekwencji zdrowotnych związanych z brakiem zębów jest wartością, której nie da się przeliczyć na pieniądze.